Uitvaart fotografie

Mijn moeder had een mooie uitvaart.

Zoals Wilhelmina jongen’

De kist was licht van kleur.

Negentig was ze geworden. Bij de uitvaart stonden er negen witte schildersezels om haar heen. Op elke ezel een zwartwit portret in een grote witte lijst.

We aten haring. Er zijn geen foto’s van. Niemand die dat had bedacht. Dat wil je ook niet, betraande gezichten, groot verdriet in beeld. Daarom kies ik ervoor om een uitvaart met distantie vast te leggen. Mensen op de rug gefotografeerd, de stoet, de auto’s, de zee van bloemen, de haring.

In beeld vastleggen hoe het was. Dat doe ik graag voor u.

Weken later ontvangt u een album. Dan kunt u laten zien hoe de uitvaart was.

Arthur van Vliet