Nathurel outplacement en de TAO van Wayne Dyer

Uit de tijd van de zandbak

Arthur in de tijd van de zandbak

Mijn ballen! Dat ik mijn ballen vergeten kon. De binnenkant van zachte aarde. De buitenkant met gortdroog fijn zand opgemaakt. Als toevoeging schelpjes in een patroon. Je kon ze kopen. Voor steentjes. Een steen voor een kale. Twee voor een gepolijste en als er een patroon van schelpen op was aangebracht dan betaalde je de zware prijs van vier stenen. Vaak schoot ik de tunnelgravers, die buiten het afdak van de zandbak bezig waren, te hulp. Dan hield ik een plank vast zodat zij de tijd hadden om te stutten. Niet zelden waren mijn ballen kapot gemaakt of weggenomen als ik terug kwam.

Hoe lang ben ik nu loopbaancoach?

Toen ik les gaf aan een jeugdtheaterschool vroegen ouders me vaak om advies. ‘heeft mijn kind wel het talent?’ Steevast was mijn antwoord. ‘Heeft uw kind de passie?’

De jongeren zelf gaf ik als advies ‘Volg je hart’.

‘De Decaan zegt dat ik daar nooit een boterham mee verdien.’ Of ‘Mijn ouders zeggen dat ik een vak moet kiezen waar ik later werk mee kan krijgen.’

Ik hoor mijn vader nog. ‘Jij wordt geen toneelspeler. Je krijgt geen werk en je zal nog homo worden ook’ Op mijn dertigste ging ik alsnog. Te laat? Ik weet het niet maar ik gun het anderen om eerder hun passie te volgen.

Ik ben wel eens ver gegaan om een jongeling op het pad van zijn passie te houden. Hij volgde niet zijn hart maar een beroepsadvies! ‘Wil je een voorstelling met mij spelen? Over een oude lul en een jongeling die samen theater maken? Hij deed het, volgde een jaar later toch zijn hart en maakt me met regelmaat trots.

Veel later kwam er loopbaancoach achter mijn naam te staan en ontmoette ik bijna dagelijks mensen die hun baan waren kwijtgeraakt. Een doek voor het bloeden was het outplacement budget dat ze van de werkgever mee kregen. Niet zelden veranderde die doek in een vlag om te vieren. Een nieuwe kans was geboren!

Een van de eerste vragen in een outplacement traject is het verzoek om de loopbaan in zijn geheel te omschrijven. Vaak begonnen klanten met de middelbare school of zelfs nog later. Dat was niet naar mijn zin. Intuïtief wilde ik weten hoe zij als kind waren geweest. Mijn zoektocht naar authenticiteit in relatie tot loopbaan en presentatie begon. Ik ontdekte dat, wanneer ik mensen met de vraag naar een allereerste herinnering overviel, er bij hen een geluid, beeld of geur bovenkwam. Verhalen volgden dan snel.

Op een dag zag ik peuters buiten spelen bij een kinderdagverblijf. Een grote berg zand was op het plein gestort. Bovenop stond een manneke van drie. Hij stuurde een vijftal andere peuters aan die met scheppen en met emmers omhoog sjouwden om zo de berg zand hoger te maken. Een jongen en een meisje plaatsten eendrachtig houten planken tegen de bult. Vier anderen stonden met speelgoed op wielen klaar om van deze plaveiing gebruik te maken. Helemaal alleen en uiterst zorgvuldig veegde een manneke het zand weer naar de bult toe dat anderen hadden vermorst. De bezem torende hoog boven hem uit. Aan de ander kant van de berg zand werden gaten en tunnels gegraven. Samenwerking was zichtbaar. Er waren gravers en stutters. Voertuigen werden door anderen gehanteerd. Er was ruzie over een grote kiepauto. Tja sommigen azen nu eenmaal op dezelfde rol en als we nu solliciteren krijgen we daar weer mee te maken. Op weer een ander gedeelte waren kinderen met vormen bezig. De oude herinnering waar ik dit verhaal mee begon vloog op dat moment mijn brein binnen.

Ik ben nog steeds creatief, maak graag de wereld mooier, wordt graag bewonderd met vier stenen en verlies nog steeds gemakkelijk mijn focus als er ergens anders een tunnel in stort.

Laatst hield een vriendin mij voor dat de jongen bovenop de berg niet perse een manager hoefde te worden maar evengoed later een dienende rol kon vervullen. Ze zei het met stelligheid en ik was even van mijn pad, want ik heb haar hoog zitten. Maar het is niet waar. Ik heb een erg slecht geheugen. Sta bekend als chaoot. Na een harde klap heb ik moeite gekregen om eigennamen te onthouden. Maar ik herinner me al mijn klanten en al mijn leerlingen. Het zijn niet de namen die ik onthouden heb. Wel de gezichten en verhalen.

Er is een simpele scheiding in al die verhalen aan te brengen. Zij die van het pad zijn afgeweken en zij die de passie zijn blijven volgen. Wie van het pad afwijkt ontmoet ik vaak in loopbaanbegeleiding. Vastgelopen, burned-out of na een conflict outplacement als nieuwe kans. Het waren jongens met bezems die bovenop de bult waren gaan staan. Meisjes en jongens die op de bult wegenbouwers waren maar zich in de loopbaan op het gebruik maken van gebaande paden hadden gestort. Het waren de kinderen van de mooie vormen die op hun beurt waren gaan plaveien. Ze deden niet zoals ze waren bedoeld!

Op bezoek bij een grote verzekeraar die voor het management een authenticiteit programma aan het opzetten was ontvouwde ik een training die ik voor ze had bedacht. ‘O je bedoelt het zandbakprofiel’. Zei een HR man die het zand nog in de pijpen had.

Ok. Het is eerder bedacht. Waarom wordt er niet veel meer mee gedaan? Zo veel mensen wijken af van wie ze zijn en hebben een zware crisis nodig om het pad terug te vinden.

Ik begin mijn dag, als het even kan, met het lezen van de Tao van Wayne Dyer. Een stil moment. En na het lezen van onderstaande passage voelde ik me gesteund door grote mensen in de visie die we bij Nathurel voor outplacement  en loopbaan coaching hanteren. Keer terug naar je oorsprong en doe dat!! Keer terug naar je oorsprong en presenteer dat.

Uit ‘De weg naar verandering’   De Tao van DR. Wayne Dyer pagina 47. Doe de Tao nu

Laozi, Schrijver van de' TAO Te Ching'

Laozi,
Schrijver van de’ TAO Te Ching’

Open vandaag je ogen voor baby’s en kleine kinderen. Zoek de mysterieuze vrouwelijke natuur in kleine jongetjes en meisjes die nog niet zo zijn afgestemd op culturele en maatschappelijke eisen dat hun ware zelf verborgen is. Zie je er een paar wier inherente natuur intact is? 

Open je ogen voor wat hun natuurlijke karakter, of hun geschenk van de Tao, lijkt te zijn. Probeer je dan te herinneren hoe je zelf als kind was, toen je natuurlijke, door Tao gegeven zelf zich niet bewust was van het ego-zelf – de tijd voordat je belang hechtte aan bezittingen of macht. Wie was je? Ben je?

         Ja, breng vandaag een paar momenten met een jong kind door en sta stil bij zijn of haar verbinding met de Tao en hoe deze zich volmaakt, zonder enige inmenging ontvouwt.

 

 

De schrijver van

De schrijver van ‘De TAO van DR. Wayne Dyer

 

 

 

 

 

 

 

 

0 antwoorden

Plaats een Reactie

Meepraten?
Draag gerust bij!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *