Een workshop met veel aandacht voor presentatie

Nathurel jezelf presenteren

Aarzelend kwamen ze binnen en kozen een stoel uit in de kring die ik had samengesteld. Gelatenheid zag ik. Niemand had werk en de verwachtingen van de ‘Banenmarkt Horeca’ georganiseerd door het Veluweportaal en het UWV waren niet hoog.

‘Ik ben te oud’

‘Ik heb geen horeca ervaring’

‘Ik heb al zeventig afwijzingen te pakken’

Een kleine selectie van teksten voordat de workshop ‘Je talent presenteren’ begon.

Aan het werk dan maar. Twintig minuten hadden we samen. Veel te weinig natuurlijk. Dus werken met de turbo op volle toeren.

De eerste vrijwilliger

‘Kom vertel ons wie je bent en wat jouw talent is’.

Moet dat voor de groep?’

‘Ja dat is belangrijk’.

Een één op één sessie, voor de groep, begint. De man verteld zijn talent. Zijn toon is vlak. Hij somt op. Hoe vaak heb ik dergelijke opsommingen niet gehoord? Ik wil bewijs en haal dat op door hem te plagen. Hij vertelt dat hij alles weet van fusion koken.

O ja? Dat zeggen er wel meer.

Een voorbeeld wil ik en dan komt het moment dat hij vertelt dat hij voor een vriend die ging trouwen een menu had klaargemaakt waarmee het hele gezelschap culinair de wereld was over gereisd.

“Trots?’

Vroeg ik.

‘Ja.’

Was het aarzelende antwoord.

Dat zit daar.’

Ik prik mijn vinger laag in zijn borst en vraag hem om ook daar zijn stem te laten klinken. Na een snelle oefening begrijpt hij de opzet. Daarna mag hij vertellen hoe hij dat huzarenstukje heeft geflikt.  Applaus vragen is niet nodig. Dat komt als vanzelf op gang. De fusionkok lijkt van gedaante veranderd. Hij levert niet alleen bewijs. Hij ziet er uit als het levende bewijs.

Vier groepen heb ik die middag en ik ben gelukkig. Het is lang geleden dat ik dit voor deze doelgroep heb gedaan. Als ik thuis kom werkt de adrenaline als gevolg van vol focus met een groep mensen werken nog door. Ik zit boordevol verhalen.

Over de ober die pas na veel duw en trek werk vertelt dat hij de ober van het jaar in Nederland is geweest. Over de vrouw zonder horeca ervaring die na doorvragen een grote bedrijfskantine blijkt te hebben bestiert. Over kleine aanwijzingen op het gebied van expressie met grote gevolgen. Over het duw en trek werk totdat ik vind wat ik in hen kan bewonderen. Over het wonder dat na een paar vragen of een kleine aanwijzing, mensen er in slagen om een glimp van wie ze zijn te presenteren. Over het verschil in uitstraling bij binnenkomen en bij weggaan. Over het geluk dat ik ervaar als ik daar doe wie ik ben en hoe fijn het is om zelf bewonderd te worden.

S ‘avonds speel ik toneel. Mijn tegenspeelster krijgt van de regie een kleine aanwijzing, even later een aanmoediging en dan een duw. Ze komt op de stroom, speelt niet meer en wordt zelf zichtbaar. Met die tekst en in die context creëert ze glans in haar rol. Ze zuigt me mee en ook ik geef mij over. Net als de sollicitanten van vanmiddag laat ik mijzelf zien en creëer glans in mijn rol.

Als ik naar huis ga weet ik een ding zeker. Mocht ik een vis zijn. Dan is het water bij  trainen gelijk aan het water in het theater.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

0 antwoorden

Plaats een Reactie

Meepraten?
Draag gerust bij!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *