Feijenoord! Ajax! Systemische trouw, team – interventies en loopbaan-coaching

Ik ben een ontheemde voetbalfan.

Twee Rotterdamse ouders die de slogan ‘Overwinning door strijd’ eer hebben aangedaan. Rotterdam waren zij ontvlucht. Moeder gevlucht uit huiselijk geweld, gevolgd door pleegtehuizen, vond in Enschede een soort van rust. Vader vertrok uit Rotterdam na de moord op zijn moeder, keerde terug en ontvluchtte na het bombardement opnieuw de haven. Na de oorlog keerde hij niet terug maar zocht een nieuwe oorlog. Hij beoogde Japan, maar het werd Indonesia. Verlamd tot onder zijn oksels keerde hij terug. Vond mijn moeder en vestigde zich in Enschede.In Enschede kon vader kiezen. Sportclub Enschede of Enschedese Boys. Het werd Enschedese boys. Voetbal met karakter en vechtlust. 

Ik herinner me die voetbalwedstrijden nog goed. Als kleine hummel duwde ik mijn vader in zijn rolstoel het veld op om vervolgens het hele veld rond te wandelen, muntjes, snoep en ijsco’s oogstend.

 Vader werd in 65 veroordeeld tot FC Twente. Hij vond het niks maar zijn voetbalhart was te groot om niet te gaan kijken. De rolstoel kwam terecht op een sintelbaan. Rondjes lopen rond het veld was niet meer mogelijk. Wel zag ik Cruyff van dichtbij hoewel dat totaal geen impact op mij had. Ik herinner mij dat niet eens echt, maar ik moet erbij zijn geweest en wij zaten heel erg vooraan. ( in mijn verbeelding verlaat ik de kruk naast de rolstoel, pak de bal en geef hem aan Johan ) Ik ben een groot fan van de grootste voetballer aller tijden. Zijn voetbal was kunst, ballet en theater in een.

Vader was fan van Moulijn. Logisch. Toen Feijenoord de Europacup won leek het even of vader weer kon lopen.

Ik was niet voor Twente, ik was in Enschede geboren maar ik miste de wortels voor deze club. Mijn vrienden wel dus heb ik lang gedaan als of. In Rotterdam pestte ik mijn familie met de Europacups van Ajax want daar was ik fan van.

Waarom? Vanwege het mooie voetbal. Mooi voetbal heeft altijd mijn hart gestolen en Ajax heeft het vaakst mooi voetbal gespeeld met dank aan Johan.

Heel lang koesterde ik het volgende geheim. Als het Feijenoord Ajax was of andersom dan hoopte ik stiekem dat Feijenoord niet verloor. Gelijk was prima. Om 19.00 uur met het bord op schoot voetbal kijken juichen voor Ajax en bidden voor Feijenoord. Ik hield het voor mijzelf wetend dat als ik dit zou vertellen het hoongelach van de snelle oordelaar mijn deel zou zijn.

Na mijn studie aan het Hellinger instituut viel het kwartje. Mijn gebed voor Feijenoord is systemische trouw. Trouw aan mijn vader en voorvaderen. Zoals zo vele voetbalfans. ‘Overwinning door strijd’ stroomt door mijn aderen. Ik erken dat, voel mijn hart als Feijenoord speelt maar ga verder op mijn eigen pad. Ik wil fan zijn van mooi voetbal!

Het verhaal doet het goed als voorbeeld van systemische trouw bij teaminterventies en binnen loopbaancoaching. Het helpt als een team kan zien dat het om systemische trouw gaat bij de dwarsligger. Het helpt als de dwarsligger het inzicht krijgt dat hij trouw kan blijven maar zelf het pad anders mag bewandelen.

Het helpt als de coaché (loopbaan-coaching) kan zien dat zijn onbegrensde loyaliteit aan de werkgever trouw is aan zijn familiesysteem. Dat hij trouw kan blijven maar evengoed zijn werkgever tegengas mag bieden of zelfs verlaten.

Als Ajax nou maar gewoon die cup wint dan kan Feijenoord dit jaar toch kampioen zijn?

Arthur.

 

 

 

 

 

 

0 antwoorden

Plaats een Reactie

Meepraten?
Draag gerust bij!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *