Nathurel presenteren en andere trainingen

Een impressie.

Als je solliciteert of op acquisitie pad bent, herken je het wel. Langs obligate en soms hele creatieve vragen willen gesprekspartners achter je verhaal komen.

Hoe vaak heb ik niet verteld dat je daar zelf regie op kan nemen? Nou in het volgende gesprek was ik hem helemaal kwijt. Lees meer

Narratief Presenteren

Narratief presenteren | Storytelling

Narratief presenteren

(familie van TED Talk en storytelling)

De vrouw was geraakt. Geraakt door haar eigen verhaal. Het was een verhaal met een kop, een goede opbouw, een climax en een mooie staart. Het verhaal van vader met een klein bedrijf. Tien mensen in dienst. Vader deed alles. Ook het verzuim. Door dat laatste werd vader onevenredig zwaar getroffen. Het koste hem de tent en voorzag hem van een depressie.

Geen wonder dat zij zich na haar HR-opleiding richtte op die instrumenten die verzuim konden voorkomen. Mocht een ondernemer toch getroffen worden door veel en of langdurig verzuim dan moest op zijn minst de ramp kunnen worden afgewend.

De dochter, nog steeds loyaal aan vader, werkte bij een verzekeraar waar zij instrumenten ontwikkelde om verzuim tegen te gaan.

Het aan de man brengen van de diensten die zij ontwikkelde vond ze  lastig en daarin stond zij niet alleen. Daarom werd besloten om de training Nathurel en narratief presenteren in te kopen.

De vrouw sloot de training af met het verhaal van vader gekoppeld aan een mooi product. Goed uitgelegd met een mooie PowerPoint. Haar stem klonk als een klok, ze gebruikte de ruimte goed, had zicht op haar non-verbaliteit, paste waar nodig statustransacties toe, er was goede dynamiek en ga zo maar door. Maar boven dit alles was ik geraakt.

Ik heb geen mensen in dienst, maar ik wilde kopen echt waar.

Meer weten?

info@nathurel.nl
of
06 81764649

De Volgende Stap in Je Loopbaan!

Als je het ziet heb je het door!

Ik wil dat mijn medewerkers sterk in het werk staan. Hoe kan ik helpen?

Ik wil dingen veranderen. Dat lukt niet. Wat nu?

Ik doe dit werk al 10 jaar. Is dit alles?

Pak ik mijn verantwoordelijkheden wel?

Ik ben voortdurend in conflict met mijn werk wat nu?

Vroeger was het beter. Is dat zo?

Wat houdt mij toch tegen om de volgende stap te zetten?

Lees verder

 

Vijf jaar Nathurel

De mens maakt plannen en God lacht

Een jaar geleden liepen we langs de waterlijn van het Texelse strand. Nel en Arthur. Samen Nathurel. Daar maakte ik de foto die bij deze jubileumblog wordt geplaatst. Een mooi systemisch beeld. Voetstappen achtergelaten in het zand geven richting aan. Toen we ons realiseerden dat Nathurel op 11-09-2017 al weer vijf jaar bestaat wilden we dat vieren. De foto werd een relatiegeschenk en wie het ontvangt, krijgt een to do lijst met een diepere betekenis.

In de voetstappen die wij achter ons lieten in de afgelopen vijf jaar ligt veel verborgen. Antwoorden op de vraag wat willen we met de komende vijf jaar? Ze liggen er.

De vijf jaren achter ons begonnen met een plan en aan dat plan hebben we hard gewerkt. Bloggen, nieuwsbrieven, spiegelfoto’s, levend netwerk, oud netwerk laten herleven, verhalen vertellen, etc., etc.

Ons plan kende doelen en als we om kijken zien we dat de stappen in het zand wel zijn gezet maar dat niet elk doel werd bereikt. De voetstappen in het zand hebben ons ook naar onverwachte plaatsen gebracht. Niet bedoelt wel verkregen.

Het belangrijkste is geweest dat we stappen hebben gezet, sporen hebben nagelaten, stenen in de vijver hebben gegooid. Dat hebben we wel geleerd. In beweging komen dat is belangrijk. Zorg voor plannen en zet de stappen die er voor nodig zijn. De toekomst heeft ook plannen met jou en brengt die op je pad. Stappen bijstellen kan altijd en mogelijk verkrijg je niet wat je hebt bedoelt maar wel dat wat je heel goed kunt gebruiken.

To do: even omkijken.

 Arthur en Nel

Feijenoord! Ajax! Systemische trouw, team – interventies en loopbaan-coaching

Ik ben een ontheemde voetbalfan.

Twee Rotterdamse ouders die de slogan ‘Overwinning door strijd’ eer hebben aangedaan. Rotterdam waren zij ontvlucht. Moeder gevlucht uit huiselijk geweld, gevolgd door pleegtehuizen, vond in Enschede een soort van rust. Vader vertrok uit Rotterdam na de moord op zijn moeder, keerde terug en ontvluchtte na het bombardement opnieuw de haven. Na de oorlog keerde hij niet terug maar zocht een nieuwe oorlog. Hij beoogde Japan, maar het werd Indonesia. Verlamd tot onder zijn oksels keerde hij terug. Vond mijn moeder en vestigde zich in Enschede. Lees meer

Je vroegste vroeger

‘Niemand zal ooit je vroegste vroeger met je delen’. Dat zingt Karen Bloemen in het lied  ‘Geen kind meer’.

Het was het laatste lied waar wij naar luisterden bij de uitvaart van mijn moeder. Op 1 november 2017 kreeg ze buikgriep, sliep in en werd niet meer wakker. Een mooie manier van sterven die haar na een lang en zwaar leven was gegund.

Niemand meer om mijn vroegste vroeger te delen.

Gelukkig had ik op tijd mijn moeder bevraagd.

Bij de foto van mijzelf in de trap-kar vroeg ik of het waar was dat ik daar eindeloos rondjes in reed. En was het waar dat ik vroeger voor fantast werd uitgemaakt? Boordevol verhalen zat die ik zelf verzon? Was ik een dromerig jongetje dat eindeloos kon lezen? Verhalen bouwde met lego? Voortdurend grapjes wilde maken, Toon Hermans uit mijn hoofd leerde om anderen aan het lachen te maken?

Mijn herinneringen bleken aardig te kloppen.

Rondjes rijden doe ik nog steeds. (*) Een halve eeuw later ben ik ook nog steeds een fantast. Als coach noem ik het gewaar zijn. ‘Zou het kunnen dat?’ Niet zelden is dat raak. Verhalen lezen, beluisteren, zien en vertellen. Ik pik ze op en serveer ze in een andere context uit. Niet zelden valt het kwartje. Bewondering oogsten met mijn verhalen vind ik nog steeds erg fijn en ik maak het leven nog altijd lichter door middel van een grap.

61 ben ik en ik heb dat jongetje van vroeger weer terug. Versterkt met een hoop bagage. In mijn werk mag ik doen wie ik ben. De mensen die ik coach kunnen dat niet altijd zeggen. Vaak wat afgedwaald en van dat dwalen moe. Soms trouw aan iets dat niet van hen is. Steevast gaan we naar terug naar vroeger om het vroegste vroeger vast te kunnen stellen. Dat lukt bij de één wat makkelijker dan bij de ander. Altijd prettig als ze dat nog eens na kunnen vragen. Bij vader en of moeder.

Zolang jij je ouders nog bij je mag hebben is mijn advies. Deel je vroegste vroeger. Dat gaat helpen om nu jezelf (ook op je werk) te kunnen zijn.

Arthur van Vliet                                                                                                                      Loopbaancoach

(*) Dat ik nog steeds rondjes rijd komt in deze blog mooi tot zijn recht.

https://nathurel.nl/help-ik-ben-mijn-baan-kwijt-ii-2/